RSS
პროვოკაციული შეჭრა რომ არა, აფხაზებს ქართველების გამოდევნა არასოდეს მოუვიდოდათ აზრად
26.08.2016 20:09
მანანა სუხიშვილი
"საერთო გაზეთი"

მ.ს. სანდო წყაროს ცნობით, ქართულ სპეცსამსახურებს დიდი ხნის წინ ჰქონდათ ინფორმაცია, ანუ იმ დროს, როცა ჯერ არ იყო დაწყებული ერაყის ომი, რომ სანამ ამერიკა ერაყს “დაარტყამდა”, მანამდე ერაყ-რუსეთის გზა უნდა გადაეკეტა, რომელიც ამიერკავკასიის რესპუბლიკებზე გადიოდა. ეს ინფორმაცია თურმე აქტიურად ტრიალებდა, ოღონდ არ ხმაურდებოდა. სავარაუდოდ, ამ მიზეზით დაიწყო ყარაბაღის კონფლიქტი, რომელსაც მოგვიანებით აფხაზეთის ომი მოყვა და ერაყში შესასვლელებიც გადაიკეტა. შევარდნაძემ, ვითომდა რკინიგზის დაცვის მოტივით, აფხაზეთში ჯარის ნაწილების შეყვანით დიდი შეცდომა დაუშვა. ეს სინამდვილეში პროვოკაცია იყოო. ამირიკამ, როგორც კი გადაუკეტა რუსეთს გზა, მოკლე ხანში ჩაატარა სამხედრო ოპერაცია ერაყის წინააღმდეგ. რამდენად შეეფერება ეს ინფორმაცია სიმართლეს, წყარო დაზუსტებით ვერ ამბობს, მაგრამ ფაქტია, საეჭვოდ ემთხვევა ყარაბაღისა და აფხაზეთის კონფლიქტები, ამერიკა-ერაყის შეიარაღებულ დაპირისპირებასო.

ამ და სხვა საინტერესო საკითხებთან დაკავშირებით, “საერთო გაზეთი” აფხაზეთის უშიშროების ყოფილ მინისტრს, გენერალ ლევან კიკნაძეს და სხვა კომპეტენტურ წყაროებსაც ესაუბრა, რომელთაც ვინაობის ღიად დაფიქსირებისგან თავი შეიკავეს.

ლევან კიკნაძე: ამ ინფორმაციის შესახებ ვერაფერს მოგახსენებთ, მაგრამ დღევანდელი გადასახედიდან ძალიან კარგად გამოჩნდა, რომ აფხაზეთში შეიარაღებული ფორმირებების შეყვანით, დანაშაულის ტოლფასი შეცდომა ჩაიდინა იმდროინდელმა სახელმწიფო საბჭომ, ამის შესახებ არაერთხელ მითქვამს და დღესაც გავიმეორებ. ამას იმიტომ მოგახსენებთ, რომ იმაზე უარესი არაფერი მოგვივიდოდა იქაურ ქართველებს, კრემლისთვის ჩვენი იქიდან გამოდევნის საბაბი რომ არ მიგვეცა. აფხაზეთში ქართული შეიარაღებული ნაწილების შეყვანას თუ დავუმატებთ იმასაც, როგორ “დაემთხვა” დროში ახალქალაქის სამხედრო ბაზიდან ჩვენთვის მძიმე ტექნიკის გადმოცემა, რომლებიც დაქოქვისთანავე სოხუმისკენ გაემართნენ, ყველაფერი გასაგები ხდება. ზედმიწევნით ზუსტად შესრულდა რუსეთის სპეცსამსახურების გეგმა, რომლის ხილულ და უხილავ განმხორციელებლების ნაკლებობას არც თბილისი და არც სოხუმი არ განიცდიდა. ომის შედეგად, აფხაზეთიდან ქართველები რომ არ გამოვედევნეთ, ჩვენ დღესაც იქ ვიქნებოდით და, როგორც ექცევიან იქ დარჩენილ ქართველებს, ამას ვერ გაგვიბედავდნენ. როგორც არ უნდა გართულებულიყო ურთიერთობა ქართველებსა და აფხაზებს შორის, თუნდაც 1989 წლის აგვისტოს სისხლიანი დაპირისპირების მსგავსი, ორივე მხარეს გვეყოფოდა გონიერება, რათა უაღრესად ფეთქებადსაშიში ვითარება ფართომასშტაბიან სამოქალაქო ომში არ გადაგვეზარდა. აზრადაც არ ჰქონდა არავის, მათ შორის, ყველაზე სეპარატისტულად განწყობილ აფხაზებსაც კი, ჩვენი იქიდან გამოდევნა. ნათლად გამოჩნდა რუსეთის სპეცსამსახურების მიერ კარგად მოფიქრებული პროვოკაცია, რომელსაც ქართული მხარე არავითარ შემთხვევაში არ უნდა წამოგებოდა. სხვანაირად ვერ დაგვიმორჩილებდნენ და არ შეიქმნებოდა ის ვითარება, რაც დღეს არის. ჩვენი გამოდევნის შემდეგ, სეპარატისტებმა ქართველების გარეშე ჩაატარეს ე.წ რეფერენდუმი და გამოაცხადეს აფხაზეთის დამოუკიდებლობა. უფრო მეტსაც გეტყვით. მიუხედვად გაეროს ცნობილი დადგენილებისა, რომლის თანახმად დიდი ხანია დამთავრებული უნდა ყოფილიყო რამოდენიმე ეტაპად გაწერილი, აფხაზეთში დევნილთა დაბრუნების გეგმა, რუსეთი დღემდე ეწინააღმდეგება ქართველების მასიურ დაბრუნებას და დაკმაყოფილდა მხოლოდ ქართველების გალის რაიონში დაბრუნებით. თუ რატომ დათახმდნენ სეპარატისტები გალელი ქართველების დაბრუნებას, ამასაც თავისი ახსნა აქვს. საყოველთაოდ ცნობილია, რომ აფხაზეთში მატერიალური დოვლათის ძირითადი მწარმოებელი ქართველი მოსახლეობა იყო, ხოლო აფხაზეთის ბეღელად წოდებული გალის რაიონი, ოდითგანვე ითვლებოდა სასოფლო-სამეურნეო პროდუქტების ძირითად მწარმოებლად. ქართული მოსახლეობის გაჟლეტის და გამოდევნის შედეგად წარმოქმნილ ვაკუუმს, ვერაფრით ვერ შეავსებდნენ ვერც აფხაზები და ვერც აფხაზეთში ჩამოთესლილი უთვისტომო, უცხო ჯიშის ხალხი, რომლებიც ანგრევდნენ და ანიავებდნენ ქართველების მიერ წლობით ნაშენებს. ამდენად, თუ ერთის მხრივ აფხაზებისთვის გალელი ქართველების დაბრუნებას, სასიცოცხლო მნიშვნელობა ჰქონდა, მეორეს მხრივ რუსეთის ხელისუფლება დღემდე აპელირებს, რომ თითქოს დევნილების დაბრუნების პროცესი დაიწყო, მაგრამ რატომ არ ამთავრებს, ამაზე პასუხის მოთხოვნას, გარდა შეშფოთება-აღშფოთებისა, ვერავინ უბედავს.

დღეისათვის იქ მცხოვრები ქართველები (დაახლოებით 40.000-ზე მეტი ქართველია, რომლებიც ძირითადად გალისა და ახლანდელ ოჩამჩირის რაიონებბის საზღვრებში ცხოვრობენ) ხაჯიმბას უუფლებო მდგომარეობაში, უფრო ზუსტად, მონურ მდგომარეობაში ჰყავს ჩაყენებული. მე ერთხელ დავწერე კიდეც, რომ ეს არის აფხაზური აპარტეიდი, შეხამებული რუსულ შოვნიზმთან.

რაც შეეხება საზოგადოებრივ-პოლიტიკურ ვითარებას, არძინბას რეჟიმიდან მოყოლებული, მუდმივად იყო და დღესაც გრძელდება “დამოუკიდებელ” აფხაზეთში მოსახლეობის პერმანენტული აქციები, გაუსაძლისი სოციალურ-ეკონომიკური მდგომარეობის გამო, რასაც უფრო ამწვავებს ხელისუფლების ყველა ეშელონში გამეფებული კორუფცია და კრიმინალთა დაუსჯელი თარეში. თუ რუსეთიდან შემოდინებულ ფინანსურ ნაკადებთან უშუალო შეხებაში მყოფ ჩინოვნიკებს და მათთან დანაშაულებრივ კავშირში მყოფ ბიზნესმენებს, ქონებრივი თუ სხვა სახის გაჭირვება არ აწუხებთ, ამას ვერ ვიტყვით ძველ მეომრებზე, რომლებიც ყოველთვის თვლიდნენ და დღესაც იმავე აზრზე არიან, რომ მათ ღვაწლი სათანადოდ არ არის დაფასებული. ნუ დაგვავიწყდება ყოფილი ფუნქციონერებიც, რომლებმაც კარგად იციან რუსული ფინანსური ნაკადის ანატომია აფხაზეთში და თანამდებობის დაკარგვისთანავე, მოხერხებულად ირგებენ ოპოზიციონერის მანტიას, რათა როგორმე დაბრუნდნენ ხელისუფლებაში.

ერთად-ერთი იყო ანქვაბი, რომელმაც შეურიგებელი ბრძოლა გამოუცხადა “ძლევამოსილ” კლანურ დაჯგუფებებს და რაც ყველაზე მისაღები იყო ქართული მხარისთვის, შეეცადა პასპორტების გაცემით, ნაწილობრივ მაინც აღედგინა ქართული მოსახლეობისთვის საყოველთაოდ აღიარებული ადამიანის უფლებები. სწორედ ანქვაბის ხსენებულმა ნაბიჯებმა მისცეს ხაჯიმბას საბაბი, მოენათლა იგი პროქართულად, რაც აფხაზეთში ჯერ კიდევ სამშობლოს ღალატის ტოლფასად ითვლება და საპროტესტო აქციებმაც არ დააყოვნეს. ლოზუნგი- ჩამოერთვათ ქართველებს პასპორტები და დაისაჯონ პასპორტების გამცემი სამართალდამცავები, ატაცებული იქნა ანტიქართლად განწყობილი ჯგუფების მიერ, რომებისთვისაც ჯერ კიდევ არ განალებულა სეპარატისტ იდეოლოგების მიერ შექმნილი “ქართველი ოკუპანტის” მტრის ხატი.

კიდევ ერთი თემა, იმავე აფხაზეთთან დაკავშირებული, რაზეც მინდა გავამახვილო ყურადრება. ღმერთმა ქნას, რომ ვცდებოდე, მაგრამ ისეთი შთაბეჭდილება რჩება, რომ აფხაზეთში განვითარებულ მოვლენებს სულ უკან მივსდევთ, შესამჩნევ გავლენას პროცესებზე ვერ ვახდენთ. მხოლოდ საერთაშორისი თანამეგობრობის იმედზე ვართ, მაგრამ არც იმათ მიერ, ჩვენ სასარგებლოდ მიღებული უამრავი გადაწყვეტილებები შველიან საქმეს.

ვისაც, როგორც უნდა ისე გაიგოს, მაგრამ იმის გამო, რომ რამოდენიმე ათეული ათასი ქართველი დღეს უუფლებო მდგომარეობაშია, იმ ფაქტის გამო, რომ აბორიგენ გალის მკვიდრ ქართველს აფხაზეთის მოქალაქეობას ართმევენ, (თუნდაც არალეგიტიმურს), და აფხაზურ საზოგადოებაში, ასეთი ფუნდამენტალური ადამიანის უფლების დარღვევით გამოწვეული, ოდნავი პროტესტის ხმაც კი არ ისმის, რაღა თქმა უნდა აფხაზეთის საზოგადოებას კარგს არაფერს მატებს, მაგრამ ჩვენი ბრალიც, რომ არის, ამას წყალი არ გაუვა.

ქართულ-აფხაზური ურთიერთობის აქილევსის ქუსლი ნდობის საკითხია, რისი არქონაც იმავე პასპორტების ჩამორთმევის თემასაც უკავშირდება. Aარაფერია საკამათი იმაში, რომ ზოგადად, თუ ნდობა არ არის, არავითარი საქმის დაწყებას, რაც არ უნად მნიშვნელობის იყოს, აზრი არა აქვას.თავს მოხვეულ პრობლემებს, რომლებსაც ასე მტკივნეულად განიცდის მთელი აფხაზური საზოგადოება და მტკიცე უარს უცხადებს თვით კრემლსაც, ჩვენთან, ამ მომრავლებული ლიბერასტი არასამთავრობოების შემყურე, საკამათოდ ვხდით და პრაქტიკულად ვერაფერზე უარს ვერ ვამბობთ. ავიღოთ მიწის საკითხი. სწორედ მიწის საკითხს შეეწირა ბაღაფშის სიცოცხლე და ანქვაბის თანამდებობა. არ ვიცი კვირიკაშვილი როგორ გაიტანს ამ საკითხს, მაგრამ დიდი ეჭვი მაქვს, რომ ღარიბაშვილის თანამდებობა, სხვა რამესთან ერთად ალბათ ამ საკითხსაც შეეწირა. ხვალ არ ვიცი რა ჭკუაზე დადგებიან აფხაზები, მაგრამ დღეს აცხადებენ, რომ ცოცხალი თავით არ დაუშვებენ მიწის სხვა ქვეყნის მოქალაქეზე გაყიდვას, თუნდაც იგი რუსეთის მოქალაქე იყოს. ვფიქრობ მიწის საკითხთან დაკავშირებით, ჩვენ გაცილებით მეტის უფლება გვაქვს, ვიდრე აფხაზებს, მაგრამ უნდა ვაღიაროთ, რომ აფხაზი ხალხი, თავიანთი სასიცოცხლო მნიშვნელობის პრინციპების დაცვაში, თუნდაც ბევრჯერ არასწორის, განსაკუთრებით ქართველებთან მიმართებაში, უფრო ვაჟაკცურად მოქმედებენ, ვიდრე ჩვენ.

იგივე ითქმის ერთნაირსქესიანთა ქორწინებაზე და სხვა უამრავ საკითხებზე, რომლებიც კავკასიურ ტრადიციებს ეწინააღმდეგებიან.

ხსენებულ და სხვა საჭირბოროტო საკითხებზე, რომლებიც ასე აღელვებს აფხაზურ საზოგადოებას, განსაკუთრებული მნიშვნელობა ექნებოდა ჩვენი მხრიდან ნებისმიერი ფორმით გამოხატულ მორალურ მხარდაჭერას, რომელიც ყველა შესაძლებელი საშუალებით უნდა მიგვქონდეს აფხაზეთის მოსახლეობამდე. ჩვენ იმასაც ვერ ვახერხებთ, სათანადოდ გავაშუქოთ და აფხაზ მოსახლეობამდე მივიტანოთ ინფორმაცია, თუ რა დახმარებას უწევს საქართველოს ჯანდაცვის უწყება აფხაზეთის მოსახლეობას, გადაუდებელი და სტაციონალური მკურნალობის კუთხით. თუ ვინმე ფიქრობს, რომ ამდაგვარი ინფორმაციის გაჟღერებით, დარტყმის ქვეშ დავაყენებთ მკურნალობის კურსის გავლის შემდეგ, აფხაზეთში დაბრუნებულს, ძალიან ცდება. რც ერთი აფხაზი ავადმყოფის ენგურს აქეთ გადმოსვლა, აფხაზეთის დე-ფაქტო ხელისუფლებასთან შეთანხმების გარეშე არ ხდება. ჩემი აზრით აუცილებელია გამოინახოს ფორმა, თუ როგორ შეიძლება გაშუქდეს ასეთი და მსგავსი დახმარებები. განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია “ც” გეპატიტის მკურნალობის პროგრამაში აფხაზეთის მოსახლეობის ჩართვა. თუ საქართველოს ხელისუფლების ასეთი ჰუმანური ინიციატივის წინააღმდეგ წასვლას სეპარატისტული რეჟიმი შეეცდება, ბუნებრივია ამის საშუალებას იქაური მოსახლეობა არ მიცემს, რაც უფრო მომგებიან პოზიციაში ჩაგვაყენებს.

უამრავია ამდაგვარი და სხვა საკითხები, თუნდაც სახალხო დიპლომატიის წახალისება, რომელსაც შეუძლია უაღრესად დადებითი როლის შესრულება ქართულ-აფხაზური ნათესაური კავშირების აღდგენის კუთხით.

ბუნებრივია ასეთი საკითხების ირგვლივ მსჯელობა საჯაროდ არ უნდა ხდებდეს, მაგრამ რა ვქნათ, როდემდე ვუსმინოთ ტრფარეტულ ფრაზებს, მოწოდებებს, რომლებიც ხშირად გაისმის, განსაკუთრებით წინასაარჩევნო დაპირებების ფორმატებში, რომ თითოელი ადამიანის, საქართველოს მოქალაქის ვალია თავისი წვლილი შეიტანოს საქართველოს აღმშენებლობის, მისი ტერიტორიული მთლიანობის აღდგენის საქმეში. ნუთუ ეს ადამიანები ერთხელაც არ დაფიქრებულან, რას ნიშნავს რაიმე საქმის კეთება. ნუთუ არ იციან, რომ ნებისმიერი საქმის კეთებას, პირველ რიგში პროფესიონალიზმი და საქმისადმი თავდადება უნდა. მე ოდანავ მცდელობასაც ვერ ვხედავ, ამ კუთხით, ჩვენი, გამოცდილი ადამიანების აზრი აინტერესებდეს ვინმეს.

მ.ს. ბატონო ლევან, მგონი, არც ჩვენი დასავლელი “მეგობრები” არიან მაინც და მაინც დაინტერესებული, რომ აფხაზეთისა და ცხინვალის რეგიონის კონფლიქტები მოგვარდეს, თუ პრობლემები მოგვარებული გვქნება, რუსეთის წინააღმდეგ საპროვოკაციოდ ხომ ვეღარ გამოგვიყენებენ?

ლევან კიკნაძე: შეიძლება არის გარკვეული პოლიტიკური ელემენტი, მაგრამ ხელისუფლება რომ ხარ, დღეს შენს ეროვნულ ინტერესებს რაც აწყობს, ისეთი პოლიტიკა უნდა გაატარო. ბრიტანული შეგონებაა: ქვეყანას არც მარადიული მეგობრები ჰყავს და არც მარადიული მტრები, ქვეყანას მარადიული მხოლოდ ინტერესები აქვს”. საქართველოსთვის ამ მარადიულ ინტერესებს მისი გეოპოლიტიკური მდგომარეობა განაპირობებს, რაც უდიდეს გამოწვევებთან იყო და არის დაკავშირებული. ეს გამოწვევები ყოველთვის დიდ სახელმწიფოებს შორის დაუნდობელ ბრძოლას უკავშირდებოდა, ჩვენზე გავლენის მოსაპოვებლად და ყველა ხელისუფლების ზრუნვის საგანი, სწორედ საკუთარი ქვეყნის ინტერესებისა და თვითმყოფადობის დაცვა უნდა იყოს. :
როცა შენი ქვეყნის ინტერესს ვაჟკაცურად წარმოაჩენ და გაატარებ, დარწმუნებული ვარ, ვინც არ უნდა იყოს, ასეთი პოლიტიკაც რომ ჰქონდეს, უკან დაიხევს. ყველაფერზე თავი არ უნდა დახარო და კი ბატონო იძახო.

ძალზე შემაშფოთებელია ჩვენს მოქალაქეებს მუდნივად, რომ იტაცებენ შიდა ქართლის ტერიტორიიდან, ფაქტობრივად, სტატისტებად ვართ გადაქცეული. ვინმემ იცის დაზუსტებით, რამდენი კაცია საერთოდ გატაცებული? მერე რა რომ დააბრუნეს. წარმოგიდგენიათ, რა გადაიტანეს იმ ადამიანებმა, მათმა ოჯახებმა და ახლობლებმა? ამის აღსაკვეთად გარკვეული ღონისძიებები უნდა გატარდეს, მე არ ვამბობ ავტომატებით ვებრძოლოთ რუსეთს, მაგრამ ისეთი პოლიტიკა უნდა გავატაროთ, რომ რუსებმა ჩვენი მოქალაქეები აღარ წაგვართვან. ყველა ქართველს აინტერესებს, რატომ ვერ მივაღწიეთ ამ საკითხის ირგვლივ შეთანხმებას. ცხადია, ეს ხელისუფლებასა და სპეცსამსახურებსაც აწუხებს, მაგრამ მარტო შეწუხება, გამოსავალი არ არის. შეიძლება ამ უაღრესად შემაშფოთებელი პრობლემის მოსაგვარებლად გარკვეული ღონისძიებები ტარდება კიდეც, მაგრამ ან პროფესიონალიზმის დეფიციტი გვაქვს, ან კიდევ ამ საკითხის გადაჭრას შესაბამისი ყურადღება არ ეთმობა. გამოსავალი ყველა პრობლემიდან არსებობს, მთავარია ამის ნებაც არსებობდეს.

მ.ს: მცოცავი ოკუპაცია და ქართველების გატაცება, რომ 2008 წლის ომის შედეგია, ვფიქრობთ, ყველა ხვდება. ჩვენი ანონიმი რესპოდენტების აზრით, ეს ომი კრემლისა და მიხეილ სააკაშვილის ურთიერთშეთანხმებით დაიწყო. ეს იყო გამიზნული პროვოკაცია საქართველოს წინააღმდეგ და რატომ - აფხაზეთმა, რომელიც მანამდე თავის ადმინისტრაციულ საზღვრებშიც არ იყო მთლიანი, კომუნისტების პერიოდში დადგენილ საზღვრებში აღიდგინა ტერიტორია, რაც კოდორის ხეობის ჩაბარების ხარჯზე მოხდა. ხეობას წლების განმავლობაში ადგილობრივებისგან დაკომპლექტებული სამხედრო შენაერთი “მონადირე” აკონტროლებდა, სანამ ნაცხელისუფლებამ არ დაშალა და განდევნა იქიდან ის მეომრები. ნაცხელისუფლებამ კოდორის ხეობას სახელიც გადარქვა და ზემო აფხაზეთი უწოდა, დაბა ჯვრიდან მოასფალტებული გზაც გაიყვანეს, ეტყობა “ზრუნავდნენ”, აფხაზებს ხეობის დაკავება არ გაუჭირდეთო, რის შემდეგაც ერთი ტყვია არ გაუსვრიათ, ისე ჩააბარეს იქაურობა. ზუსტად იგივე მოხდა ცხინვალის რეგიონშიც, 2006 თუ 2007 წლიდან მოყოლებული მიხეილ სააკაშვილი ყოველგვარი ეგრეთ წოდებულის გარეშე მოიხსენიებდა სამხრეთ ოსეთს, მან ყოფილ ავტონომიურ ოლქს სტატუსი აღუდგინა არამარტო ძველ ადმინისტრაციულ საზღვრებში, სხვა ტერიტორიებიც დაუმატა, რესპუბლიკა დაარქვა და საპრეზიდენტო არჩევნებიც ჩაუტარა კოკოითის ალტერნატიულ ხელისუფლებას. ასე რომ, ვითომდა ტერიტორიული მთლიანობის აღდგენისთვის “მებრძოლმა” ნაციონალებმა, სინამდვილეში სეპარატისტულ რეგიონებს აღუდგინეს ტერიტორიული მთლიანობა, რითაც დამოუკიდებლობის გამოცხადების წინაპირობა შეუქმნა. ქვეყნის გამყიდველი, მართლაც კრემლის აგენტი სააკაშვილი რუსების პროვოკაციას კი არ წამოეგო, თვითონ იყო ამ პროვოკაციის მონაწილე, ოღონდ მოტყუებული დარჩა. ცხინვალის რეგიონში საომარი მოქმედებების დაწყება თურმე 2006 წელსაც იგეგემებოდა, განსაკუთრებით სააკაშვილი და ბოკერია აქტიურობდნენ, კულუარული ინფორმაციით, რუსეთი ტერიტორიების ვითომდა დაბრუნებაში ფულს ითხოვდა. მაშინ ეს გეგმა ჩავარდა, თუმცა ორი წლის შემდეგ “ხორცი შეასხეს”. რესპოდენტები დარწმუნებული არიან, რომ რუსებმა ნაციონალებისგან ფულიც აიღეს, მაგრამ თავისი საქმე გააკეთეს. ნაციონალები გორში პურმარილითა და ქართული დროშებით იყვნენ ჩასული, რომ ცხინვალის “აღება” ზარზეიმით აღენიშნათ, სწორედ ამაში გადაიხადეს ფული, რაც კოდორის ჩაბარებაში “გაქვითეს”. ამ ომის შედეგად თითქმის ნახევარი საქართველო წაგვართვა რუსეთმა და დარჩენილიც მიყიდული აქვს სააკაშვილს, გაიხსენეთ, რამდენი სტრატეგიული დანიშნულების ობიექტი აქვს რუსეთზე ჩუმად გასხვისებული, თუმცა რატომღაც ეს კაცი, პროდასავლური მიმართულების პოლიტიკოსად ითვლება. საერთოდ, პოლიტიკაში ფულის გადახდა-აღება ყოველთვის იყო, არ არის ახალი ამბავი, მაგრამ უბედურებაა ისაა, როცა ამას საკუთარი ქვეყნის ინტერესების საწინააღმდეგოდ აკეთებ, მით უმეტეს სახელმწიფოს პირველი პირი. ბათუმში აზიზიეს მეჩეთის აშენება, ფეთჰულაჰ გიულენის შეკვეთა ყოფილა. მას თურმე სააკაშვილისთვის ფული ჰქონია გადახდილი, რომ ამ მეჩეთის აშენებაში დახმარებოდა. ეტყობა იმიტომ იკლავდა თავს სააკაშვილი, გინდა თუ არა ბათუმის ცენტრში უნდა აშენდეს საქართველოს დამაქცევარი აზიზიეს სახელობის მეჩეთიო, აცხადებენ რესპოდენტები.

ლევან კიკნაძე: “მუდმივად არსებობს კითხვები და მიდის კამათი ნაციონალები გაურიგდნენ თუ არა რუსებს და ჩააბარეს თუ არა ჩვენი ტერიტორიები. მე, როგორც სპეცსამსახურის ყოფილმა თანამშრომელმა, ერთი რამ ვიცი, როცა ხელისუფლებაში მოდიხარ და ხალხს კონფლიქტების მოგვარებას პირდები, მერე ვიღაცას არ უნდა გადააბრალო უარესი შედეგის მიღება. პირველ რიგში შენ თავს უნდა მოკითხო, გაანალიზო რატომ მოხდა. ჩაატარე გამოძიება... ხელისუფლი რომ ხარ, იმის ვალდებულებაც ხომ გაქვს აღებული, რომ ქვეყანა სწორი გზით ატარო. მაგრამ საქართველოში გამეფებული დაუსჯელობის სინდრომი ის გამოსავალია, რომელიც უმაღლეს თანამდებობის პირს, პრეზიდენტს, ხელშეუხლებელს ხდის და ავიწყებს იმ ანბანურ ჭეშმარიტებას, რომლის მიხედვითაც უფლისა და ხალხის მიერ დაკისრებული პასუხისმგებლობის უზარმაზარი ტვირთი, ბოლომდე უნდა ატაროს. დილემამ, რომლის წინაშეც სააკაშვილი დადგა, ვერ აიძულა იგი განთავისუფლებულიყო ყოველგვარი პირადული ინტერესებისგან, სწორედ იმ იმედით, რომ ვერასოდეს, ვერავინ ვერ მოკითხავდა, თუ რა ვერ, ან არ გააკეთა საქართველოს ეროვნული ინტერესების დასაცავად.

მახსენდება ერთი მეტად მნიშვნელოვანი ეპიზოდი, როდესაც ქართულმა მხარემ პრაქტიკულად უარი უთხრა აფხაზ პატრიოტებს რუსეთის გარეშე გადაედგათ პირველი ნაბიჯები კონელიქტის მოგვარებისკენ. 2008 წლის აგვისტოს მოვლენებამდე გაცილებით ადრე, ნაციონალების მმართველობის საწყის ეტაპზე, აფხაზების მხრიდან ურთიერთობის დარეგულირების სურვილის გაჩენამ, გარკვეული იმედები ჩასახა. დღის წესრიგში რკინიგზის აფხაზური მონაკვეთის აღდგენის საკითხი დადგა, რომლის ირგვლივაც შეხვედრები, როგორც სოხუმში ასევე თბილისშიც იმართებოდა. პარალელურად გრძელდებოდა მოლაპარაკებები კონფლიქტის ფართომასშტაბიან მოგვარებასთან დაკავშირებით. როგორც ცნობილია ისევე, როგორც სხვა დროს, ეს მოლაპარაკებებიც ჩიხში შევიდა და გაურკვეველი მიზეზის გამო შეწყდა კიდეც. გარკვეული დროის შემდეგ, საკმაოდ გავლენიანმა და ანგარიშგასაწევმა აფხაზურმა ჯგუფმა, გამოთქვა სურვილი ქართულ მხარესთან საიდუმლო შეხვედრისა და მოლაპარაკებებიც დაიწყო. ერთი სიტყვით, უკრაინაში შედგა პირველი გასაიდუმლოებული შეხვედრა. მათ თავიანთი მოთხოვნები ჰქონდათ და ჩვენი წინადადებებიც აინტერესებდათ. იმ დროისათვის თბილისს შემუშავებული ჰქონდა გეგმა, თუ როგორი სტატუსით შემოვიდოდა აფხაზეთი საქართველოს შემადგენლობაში. აფხაზებმა ეს დოკუმენტი მოითხოვეს, რათა თავიანთი შენიშვნები შეეტანათ. როგორც იქნა დოკუმენტი გადაეგზავნა აფხაზურ მხარეს. უნდა აღინიშნოს, რომ აფხაზურ მხარესთვის დოკუმენტი ძირითადად, როგორც სამუშაო ვარიანტი მისაღები იყო, ამასთან წარმოადგინეს თავიანთი წინადადებები. ამ შეხვედრაში ჩართული ქართველი მონაწილეების აზრით კონსესუსის მიღწევა, აფხაზების მოთხოვნებიდან გამომდინარე, შესაძლებელი იყო, მაგრამ ქართულმა მხარემ მოლაპარაკებები შეწყვიტაAამის შემდეგ 2008 წლის მოვლენებიც განვითარდა, რაზეც აფხაზურმა მხარემ შემოთვალა: თუ ომს აპირებდით, ჩვენ რაღას გვაწვალებდით და დარტყმის ქვეშ გვაყენებდითო.გასაგები უნდა იყოს თუ, რატომ არ ვასახელებ იმ შეხვედრებში მონაწილე ადამინებს.


და ბოლოს, სულაც არ ვაპირებ, მით უმეტეს არ მაქვს პრეტენზია ქართველი ხალხის დღევანდელი მდგომარეობის ანალიზისა. სურათი ისედაც ნათელია. 25 წელზე მეტია რაც საქართველო “დამოუკიდებელია”. ბრჭყალებში მოქცეული დამოუკიდებლობა ჩვენი გაყუჩებული ტკივილი უფროა, ვიდრე ირონია. დღემდე საქართველო, როგორც სახელმწიფო არ შედგა. რა ბედი ელის ხვალ, ამ ისტორიული ქარტეხილების გზაჯვარედინზე მოქცეულ ერს, ძნელი სათქმელია.


 
 
მასალის გამოყენებისას აუცილებელია Expert Club-ზე ლინკის მითითება
  
სიახლე და კომენტარი
მასობრივი ინტოქსიკაცია აფხაზეთში - დაიხურა სკოლები და ბაღები
28.11.2013 11:29
იუსუფ ლაკაევს სოხუმის “სასამართლომ” დაუსწრებლად პატიმრობა შეუფარდა
01.11.2013 17:11
მარგველაშვილი - აფხაზები თავად მოინდომებენ ქართველებთან ცხოვრებას
01.11.2013 11:26
ესტონურმა სასმელების ჰოლდინგმა,აფხაზეთში ექსპორტი შეწყვიტა
01.11.2013 10:55
ხაჯიმბა ალექსანდრე ანქვაბის იმპიჩმენტის საკითხის დაყენების ინიციატივით გამოდის
31.10.2013 19:34
რუსული კომპანია МТС-ის მიმართ სამართლებრივი ზომები იქნება მიღებული
29.10.2013 17:54
აფხაზეთში ქართველების პასპორტიზაცია ჟენევაში იქნება განხილული
29.10.2013 17:48
აფხაზეთში 3 ეთნიკურად ქართველი ხელკეტებით სცემეს
29.10.2013 17:42
ყველა სიახლე