RSS
რა შედეგები ექნება ცხინვალის "რეფერენდუმს" რუსეთთან შეერთებაზე?
11.05.2016 15:07
გერა მამულაშვილი
გაზეთი "ქრონიკა +"

როგორც ჩანს, ოკუპირებულ ცხინვალში „დამოუკიდებლობა“ მობეზრდათ და რუსეთთან შეერთებაზე მუშობა დაიწყეს. ე. წ. პრეზიდენტი ლეონიდ თიბილოვი რუსულ მედიასთან ინტერვიუში აცხადებს, რომ „სამხრეთ ოსეთი“ რუსეთთან შეერთების საკითხთან დაკავშირებით აგვისტომდე რეფერენდუმის ჩატარებას გეგმავს. „ჩვენ უკვე ვმსჯელობთ ჩატარების თარიღებზე. კონკრეტული თარიღის დასახელება ახლა ჯერ ვერ ხერხდება, მაგრამ იგი უახლოეს მომავალში, აგვისტომდე ჩატარდება“, _ ამბობს თიბილოვი.

პრემიერ-მინისტრი გიორგი კვირიკაშვილი ევროპის საბჭოს საპარლამენტო ასამბლეაში გამოსვლისას აცხადებს: „ჩვენ შეშფოთებული ვართ ცხინვალის დე ფაქტო ხელისუფლების გეგმებით, ჩატარდეს რეფერენდუმი რუსეთის ფედერაციასთან გაერთიანების საკითხზე. აღნიშნული უკანონო მოვლენა არა მხოლოდ საქართველოს სუვერენიტეტს და ტერიტორიულ მთლიანობას გამოუთხრის ძირს, არამედ უმძიმესი შედეგების მომტანი იქნება სამხრეთ კავკასიაში არსებული მყიფე სიტუაციისთვის“.

თავის მხრივ, შერიგებისა და სამოქალაქო თანასწორობის საკითხებში სახელმწიფო მინისტრის პირველი მოადგილე, ქეთევან ციხელაშვილი, აცხადებს, რომ ცხინვალი არის ოკუპირებული ტერიტორია და ყველა პროცესი, მათ შორის, ე. წ. რეფერენდუმი არის არალეგიტიმური: „ეს ე. წ. რეფერენდუმი პრაქტიკაშიც ვერანაირად დაუკავშირდება ვინმეს ნებას, იმიტომ, რომ რეგიონი, ფაქტობრივად, დაცლილია მოსახლეობისგან. 90-იანი წლების კონფლიქტამდე მოსახლეობის 80% დღეს აღარ ცხოვრობს ცხინვალის რეგიონში, აქედან უმეტესობა გამოდევნილია, მაგრამ სხვებმა იმიტომ დატოვეს, რომ თვითოზილირებული რეგიონია“.
„ქრონიკა+“ ესაუბრება ექსპერტ ირაკლი ცქიტიშვილს:

- ბატონო ირაკლი, რეალურად, საითკენ არის მიმართული ეს პროცესი?

- პირველ რიგში, იმასთან არის დაკავშირებული, რომ ბატონი თიბილოვი ცდილობს, მის პერსონასთან მიმართებით რუსეთის ლოიალობა შეინარჩუნოს და არჩევნებისთვის, რომელიც ცხინვალის რეგიონში მომავალ წელს უნდა გაიმართოს, გარკვეული პოზიციები გაიმყაროს;

მეორე _ დავაკვირდეთ, თიბილოვი უკვე დიდი ხანია ამბობს, რომ რუსეთთან შეერთება უნდა. მას შემდეგ, რაც ე. წ. საზღვრებთან დაკავშირებით ხელშეკრულებას ხელი მოეწერა, თიბილოვმა თავისი ტონი ცოტა შეცვალა. მის განცხადებებში ნათლად გამოიკვეთა, _ მოსკოვში ყოფნის დროს ცალსახად უთხრეს, რომ არანაირ შემოერთებაზე ახლა ლაპარაკი არ არის.

სხვათა შორის, თავის მრავალსაათიან გამოსვლაში პუტინმაც აღნიშნა, რომ ცხინვალის რეგიონის შეერთებაზე არანაირი საუბარი არ არის. თუმცა იქაურებს რეფერენდუმის ჩატარებას ვერ დაუშლიან.
რეალურად რომ შევხედოთ, თიბილოვს ნამდვილად ვერავინ დაუშლის, რომ ოკუპირებულ რეგიონში აღნიშნული რეფერენდუმი ჩაატაროს. ამის ბერკეტები მის ხელთაა. ამიტომ ჩაატარებს და, პრინციპში, შედეგებიც ისეთი იქნება, როგორც თვითონ თიბილოვს აწყობს.

ეს მიუხედავად იმისა, რომ ცხინვალის რეგიონში ძალიან ბევრ ადამიანს სრულებითაც არ სურს რუსეთთან მიერთება. ე. წ. პრეზიდენტს ახსენებენ, რომ ისინი, ასე ვთქვათ, ე. წ. სამხრეთ ოსეთის დამოუკიდებლობისთვის იბრძოდნენ.
მაგრამ ეს პოლიტიკური საკითხია. ვიცით, ისეთ ქვეყნებში, როგორიც რუსეთია და რუსული სისტემა სადაც კი არის, როგორ ტარდება მსგავსი რეფერენდუმები. ყოველთვის ის შედეგი იდება, რომელიც ხელმძღვანელობას სჭირდება.
ამიტომ დარწმუნებული ვარ, რომ ეს რეფერენდუმი თიბილოვის მოსაზრებებს გაითვალისწინებს.

მაგრამ რუსეთს, ამ ეტაპზე, არ სჭირდება, არც სურვილი აქვს და არც რაიმეს აკეთებს იმისთვის, რომ ცხინვალის რეგიონი შეიერთოს. რუსეთს თავისი სტრატეგიული ამოცანები ცხინვალის მიმართულებით მიღწეული აქვს. იქ განლაგებულია ის სამხედრო კონტინგენტი და ბაზა, რომელიც რუსეთს ამიერკავკასიისა და, პირველ რიგში, საქართველოს კონტროლისთვის სჭირდება. ჩემი აზრით, ამ ეტაპზე მოსკოვს სხვა ამოცანები არ გააჩნია.

- ამ რეალობის გათვალისწინებით, რა პრაქტიკული შედეგები ექნება აღნიშნულ ე. წ. რეფერენდუმს?

- პრაქტიკულად, თიბილოვი ამას გამოიყენებს იმისთვის, რომ მუდმივი აპელირება მოახდინოს რუსეთის ხელისუფლების მიმართ, რომ, აი, ჩვენ ჩავატარეთ რეფერენდუმი, ოსმა ხალხმა გამოთქვა თავისი სურვილი, შეუერთდეს რუსეთს და ამ მიმართულებით რატომ არაფერს აკეთებთო?

ანუ ამით, პირველ რიგში, სურს, კრემლს თავისი ლოიალობა დაანახვოს. მეორე, ამ გზით, რაც შეიძლება, მეტი თანხა გამოსტყუოს, იმისთვის, რომ მას უთხრან, _ გაჩუმდი, ეს არ არის შენი საქმე, აგერ, თანხებს გადმოგირიცხავთო;
და მესამე _ გაიმყაროს თავისი პოზიცია და უკვე მომავალ არჩევნებზე ისევ ცხინვალის რეჟიმის ლიდერად წარმოჩინდეს.

- რისთვის სჭირდება ეს თიბილოვს? მისი ოპოზიცია ძლიერდება? რა პროცესი ვითარდება ცხინვალში?

- ამ ეტაპზე რაიმე ოპოზიციას ვერ ვხედავ. თუმცა მთლად ისეც არ არის საქმე, როგორც ეს კოკოითის დროს იყო. კოკოითს მაინც პირველი ვიოლინოს როლი ეკავა და იქ მის სიტყვას მეტი გავლენა ჰქონდა, ვიდრე დღეს თიბილოვის პოზიციაა.
მაგრამ მაშინ რეგიონში პროცესებიც მიმდინარეობდა, გარკვეული მოძრაობები შეინიშნებოდა, იყვნენ არასამთავრობო ორგანიზაციები, მათი გავლენები და ა. შ.
მაგრამ დღეს იქ უკვე არაფერი ხდება. მართალი გითხრათ, იმის გარდა, რაც ვთქვი თიბილოვის რეალურ საჭიროებებთან დაკავშირებით, ყოველ შემთხვევაში, ამ ეტაპზე სხვა მიზეზებს ვერ ვხედავ.
არც არავინ ერჩის, არავის ეუბნება, _ გადადექი, შენ არ იქნებიო. რეალურად, თიბილოვს არავინ ეჭიდავება. ამიტომ ვფიქრობ, რომ ეს ყველაფერი ფინანსურ საკითხს უკავშირდება, მის შინაგან განცდებს, _ არ არის დარწმუნებული, რომ რუსეთი მხარს დაუჭერს.

- აღნიშნეთ, რომ რუსეთს ცხინვალის რეგიონის შეერთება დღეს არ სჭირდება. რა ეტაპზე შეიძლება დასჭირდეს ამ ტიპის რეფერენდუმი და მისი შედეგები?

- ასეთი ტიპის რეფერენდუმი შეიძლება დასჭირდეს იმ შემთხვევაში, თუ, მაგალითად, საქართველო უეცრად ნატოს რიგებში აღმოჩნდება. არ გამოვრიცხავ, რომ ასეთ შემთხვევაში რუსეთმა ეს ბერკეტი გამოიყენოს და ცხინვალის რეგიონი შეიერთოს; ან საქართველოს მხრიდან ამდაგვარი რაიმე გეოპოლიტიკური დემარშის პირობებში რუსეთის წინააღმდეგ. მანამდე, არც სამხედრო და არც პოლიტიკური თვალსაზრისით, ამ ეტაპზე, რუსეთს ეს, უბრალოდ, არ სჭირდება.

- როგორ უნდა შეფასდეს ქართული მხარის განცხადებები ამ მოსალოდნელ „რეფერენდუმთან“ დაკავშირებით?

- ვფიქრობ, რომ შეიძლებოდა ამ განცხადებების უფრო ხმამაღლა და მაღალი ტრიბუნებიდან გაკეთება. მაგრამ ფაქტია, რომ განცხადებების იქით ქართულ მხარეს რამის გაკეთება, პრაქტიკულად, არ შეუძლია.
ჩვენ ვერც რეფერენდუმს შევუშლით ხელს და ვერც იმ შედეგების მიღებას, რომელიც თიბილოვს აწყობს. ამიტომ, ამ ეტაპზე, ჩვენ შეგვიძლია, მხოლოდ აღნიშნულ პროცესებზე საერთაშორისო საზოგადოების ყურადღება გავამახვილოთ და საერთაშორისო დღის წესრიგში კიდევ ერთხელ შევიტანოთ ჩვენი კონფლიქტური რეგიონების საკითხი.

- თქვენი დაკვირვებით, რამდენად ვითარდება დამოკიდებულება ოკუპირებულ ტერიტორიებთან, უპირველესად, ჰუმანიტარულ-სამედიცინო მიმართულებას ვგულისხმობ?..

- სამედიცინო და ჰუმანიტარული მიმართულებები თავიანთ საქმეს აკეთებს და ამ კუთხით გარკვეული მიმოსვლა არის. მაგრამ რომ ვთქვათ, ეს იგივე აფხაზების, ცხინვალელი ოსების, ყოველ შემთხვევაში, იქ დარჩენილების დამოკიდებულებას შეცვლის ქართველების მიმართო, _ სწორი არ იქნება.

მათი მხრიდან არანაირი დამოკიდებულების შეცვლას არ ველოდები. ისინი მზად არიან, ნებისმიერი რესურსი გამოიყენონ, რომელიც მათ პირად კეთილდღეობას გააუმჯობესებს. მაგრამ ისინი ვერასოდეს გარისკავენ ხმამაღლა თქვან, რომ ქართველებთან მეგობრობა უნდათ და ისევ საქართველოში დაბრუნებაზე ფიქრობენ.

ისინი ამას ვერ გაბედავენ, რადგან არც ერთს არ აქვს იმის გარანტია, რომ ამის შემდეგ ცოცხალი დარჩებიან.

- ევროკავშირთან უვიზო მიმოსვლა თუ იმოქმედებს აღნიშნულ პროცესზე?

- ვფიქრობ, რომ ნაკლებად. აფხაზები ავიღოთ, რადგან ცხინვალში ცოტანი არიან. ის აფხაზები, რომელთაც საზღვარგარეთ გასვლა სჭირდებათ, ისედაც დადიან. ანუ ვისაც შეუძლია და ფინანსური თვალსაზრისით პრობლემა არ გააჩნია, ისედაც გადაადგილდება და მათთვის არ დგას რაიმე აუცილებლობა, რომ ევროკავშირში უვიზოდ მოგზაურობისთვის ქართული პასპორტი აიღონ. მათ ეს ნაკლებად სჭირდებათ.
ყოველ შემთხვევაში, შეიძლება იყოს ათეულობით შემთხვევა, შიძლება ასეულობითაც, მაგრამ ეს უკვე დროში გაწელილი პროცესი იქნება. არ მოხდება ისე, რომ აფხაზები უცებ მოადგნენ ქართველებს და მოგვეცით პასპორტები, ევროპაში უვიზოდ სიარული გვინდაო.

ასე რომ, რომც აიღონ პასპორტები და აქედან წავიდნენ, მათი დამოკიდებულება, ამ ეტაპზე, ქართველების მიმართ არ მგონია, რომ შეიცვალოს.
კარგია უვიზო რეჟიმი, რადგან ეს ძალიან დიდი ნაბიჯია ჩვენთვის, ქართველებისთვის და, პოლიტიკურად, სახელმწიფოსთვის. მაგრამ კონფლიქტების მოგვარების კუთხით ამ პროცესის რაიმე განსაკუთრებული როლის ხაზგასმა გამიჭირდება.

- გამოსავალი სად არის, ამ პირობებში ქართულმა მხარემ რა ნაბიჯები უნდა გადადგას კონფლიქტების მოსაგვარებლად და ტერიტორიული მთლიანობის აღდგენის რეალური პერსპექტივის შესანარჩუნებლად?

- დღეს მსოფლიოში შექმნილი ვითარებიდან გამომდინარე, განსაკუთრებული ბერკეტი, რომ დღეს-ხვალ, ან უახლოეს ერთ-ორ წელიწადში მოაგვაროს ეს კონფლიქტი, საქართველოს არ გააჩნია.

ვისაც შეუძლია გარკვეული ზეწოლა მოახდინოს პროცესზე, თვითონაც უფრო პასიურ მდგომარეობაშია. მხედველობაში მაქვს ევროპა და ამერიკა. პასიურ მდგომარეობაში არიან იქიდან გამომდინარე, თუ რა სიტუაცია არის შექმნილი დღეს თვითონ ევროპაში და რუსეთთან მიმართებით.

უნდა ვიფიქროთ არა იმაზე, დღეს და ხვალ როგორ გადავწყვიტოთ ეს კონფლიქტური საკითხები, არამედ იმაზე, რომ ავაშენოთ სახელმწიფო, რომელშიც თავად გვინდა ცხოვრება. უნდა ვაშენოთ ჩვენი სახელმწიფო, დემოკრატიული, განვითარებული საქართველო. სწორედ ამის დრო გვაქვს, რომ არ ვიფიქროთ სხვა დეტალებზე, მიზანსწრაფულად სწორედ აქეთკენ წავიდეთ.

და, რასაკვირველია, ამ პროცესში არ უნდა დავივიწყოთ ეს კონფლიქტური საკითხები და ისინი მუდმივად საერთაშორისო დღის წესრიგში უნდა იყოს. მაგრამ იმის პერსპექტივა, რომ ეს საკითხები პირველ ადგილზე გადაინაცვლებს საერთაშორისო საზოგადოებისთვის, ალბათ, უახლოეს მომავალში არ იქნება.

ყოველ შემთხვევაში, სანამ არ დალაგდება სიტუაცია სირიასთან მიმართებით, იგივე მიგრაციის პრობლემებთან დაკავშირებით და ა. შ. და სანამ ჩვენ თვითონ, ქართული სახელმწიფო თავისი დემოკრატიული პრინციპებით ევროპულ სტანდარტებთან შესაბამისი არ იქნება.


 
 
მასალის გამოყენებისას აუცილებელია Expert Club-ზე ლინკის მითითება
  
სიახლე და კომენტარი
განათლების უფლება გალის რაიონში
04.11.2015 15:06
მასობრივი ინტოქსიკაცია აფხაზეთში - დაიხურა სკოლები და ბაღები
28.11.2013 11:29
იუსუფ ლაკაევს სოხუმის “სასამართლომ” დაუსწრებლად პატიმრობა შეუფარდა
01.11.2013 17:11
მარგველაშვილი - აფხაზები თავად მოინდომებენ ქართველებთან ცხოვრებას
01.11.2013 11:26
ესტონურმა სასმელების ჰოლდინგმა,აფხაზეთში ექსპორტი შეწყვიტა
01.11.2013 10:55
ხაჯიმბა ალექსანდრე ანქვაბის იმპიჩმენტის საკითხის დაყენების ინიციატივით გამოდის
31.10.2013 19:34
რუსული კომპანია МТС-ის მიმართ სამართლებრივი ზომები იქნება მიღებული
29.10.2013 17:54
აფხაზეთში ქართველების პასპორტიზაცია ჟენევაში იქნება განხილული
29.10.2013 17:48
ყველა სიახლე